چرا سریال Stranger Things با فصل پنجم به پایان میرسد؟

بعد از نزدیک به یک دهه حضور روی آنتن، «Stranger Things» در حال خداحافظی است و تهیه‌کننده اجرایی/کارگردان، شاون لیوی، دلیل عمیق و حساب شده پایان سریال در فصل پنجم را توضیح می‌دهد.

فصل جدید این سریال محبوب نتفلیکس کمی بیش از یک سال بعد از پایانِ پرتعلیقِ فصل چهارم آغاز میشود؛ جایی که هاوکینز زیر ضربه حمله وکنا نابود شده بود و «دنیای وارونه» همچنان تلاش می‌کرد به این شهر کوچک در ایندیانا نفوذ کند.

نتفلیکس برای اینکه فصل پنجم «Stranger Things» یک خداحافظی حماسی و درخور انتظارات طرفداران باشد، از هیچ چیز دریغ نکرده است؛ از صرف reportedly نزدیک به نیم میلیارد دلار برای این فصل گرفته تا تغییر در الگوی همیشگی انتشار آثار بزرگش و آوردن قسمت پایانی حدوداً دو ساعته سریال به تعداد محدودی سالن سینما در ایالات متحده و کانادا در روز اول ژانویه.

پلیفای، به روزترین رسانه ی سینمایی و ورزشی و تکنولوژی و ویدیوگیمینگ است.

با این‌که فصل پنجم پایان خط برای سریال اصلی است، اما دنیای «Stranger Things» ادامه خواهد داشت. اسپین آف انیمیشنی Tales From ’85 برای پخش در سال ۲۰۲۶ (در تاریخی نامشخص) برنامه‌ریزی شده است. علاوه بر این، برادران دافر اخیراً تأیید کرده اند که روی اسپین آف زنده (لایو اکشن) و مرموز دیگری هم کار در جریان است؛ حتی با وجود این‌که آنها با قرارداد خلاقانه عظیم جدیدشان به استودیو پارامونت منتقل شده‌اند.

در آستانه بازگشت سریال، اش کراسان از ScreenRant با شاون لیوی درباره فصل پنجم «Stranger Things» گفت و گو کرده است. وقتی از او درباره به پایان رساندن سریال در فصل پنجم و اینکه از چه زمانی میدانستند قرار است همین‌جا تمام شود، پرسیده شد، لیوی ابتدا توضیح داد که «هیچ‌کداممان نمیخواستیم بیش از حد در مهمانی بمانیم» و سریال را آن‌قدر طول بدهیم که خسته کننده شود:

حقیقت این است که دلیل اصلیِ این‌که این تصمیم درست احساس می‌شود، این است که من از روزی که برای اولین بار نسخه پایلوت را از دو برادر دوقلوی ناشناس خواندم، فقط یک ستاره قطبی برای جهت‌گیری ام داشتم و آن این بود: من این‌جا هستم تا از صدای دافرها و چشم انداز خلاقانه شان حمایت کنم و آن را جلو ببرم.

او در ادامه توضیح داد که دافرها «مدت‌ هاست می‌دانند» قرار است «Stranger Things» چطور به پایان برسد و آنها هم «نمیخواستند قضیه را کش بدهند» تا گرفتار «تکرار خودشان» یا «طولانی‌کردن بی مورد داستان» شوند. لیوی پایان فصل پنجم را «یک قسمت پایانی باشکوه به سبک دافرها» توصیف کرد و آن را «رضایتبخش» و «عمیقاً احساسی» دانست:

این پایان عمیقاً احساسی است. چیزهای زیادی را توضیح می‌دهد؛ کاری که با وجود این تعداد شخصیت، که همه شان هم باید به‌ نوعی به سرانجام برسند، اصلاً ساده نیست. اما به شکلی معجزه آسا، در این فصل کارِ مت و راس (دافرها) به این هدف می‌رسد.

لیوی: خاطره بزرگ شدن بازیگران را «از همه بیشتر در دل نگه میدارم»

ScreenRant: آیا یک سؤال شماره یک و حل‌نشده در ذهن مخاطبان هست که خودت بیشتر از همه برای دیده شدن جوابش هیجانزده باشی؟

شاون لیوی: بله، اما میترسم بگویم چیست؛ چون ممکن است فکر کنی با گفتنش دارم چیزی را لو می‌دهم. این می‌شود اسپویلر و آن وقت من حسابی به دردسر می‌افتم. سؤالات بی‌پاسخ زیادی وجود دارد، اما خوشبختانه ما شورانرهایی داریم که واقعاً برای راضی کردن مخاطب اهمیت قائل اند و دوست ندارند سؤال‌های محوری را بی جواب رها کنند. چون سریال‌ هایی که این کار را کرده‌اند همان‌طور که میدانیم می‌توانند نوعی نارضایتی در ما باقی بگذارند که هرگز فراموش نمی‌کنیم. اما یک پایان عالی، یک فیناله فوق‌ العاده؟ آن هم چیزی است که هیچوقت از یادمان نمی‌رود.

ScreenRant: این بچه ها جلوی دوربین بزرگ شدند. کودکیشان تماماً در طول این سریال ثبت شده است. در یک سطح شخصی‌ تر، برای تو تماشای بزرگ شدنشان چه حسی داشته؟ آیا برای تو هم لحظه‌ ای پیش آمد که حس کنی این فصل مثل مراسم فارغ التحصیلی آنهاست؟

شاون لیوی: من درست مثل بقیه دنیا بزرگ شدن‌ شان را دیده‌ ام، اما از ردیف اول، رشدشان به‌عنوان حرفه‌ای‌ های خلاق را هم تماشا کرده‌ ام. و این فوق‌ العاده بوده، چون هرچه در کارشان بهتر و مسلط تر شده اند، ما میتوانستیم متریالی به آن‌ ها بدهیم که بیشتر ازشان طلب می‌کند. آن‌ ها از همان اول هم خاص بودند، اما حالا «خاص»اند و در عین حال کاملاً بر هنر خودشان مسلط اند. این موضوع برای روایت داستان نعمت بزرگی بوده است. فصل پنجم واقعاً متریال فوق‌ العاده‌ ای به آنها می‌دهد و آنها هم کاملاً از پسش برمی‌آیند.

اما حتی همین امروز، همه‌مان در یک ساختمان بودیم و با هم مصاحبه مطبوعاتی می‌دادیم. وقتی کنار این بچه‌ها که حالا مردان و زنان جوان شده‌اند می‌ نشینم، ناگهان چیزی که در ذهنم زنده می‌شود هزاران لحظه‌ ای است که روی صحنه مشغول ساختن آن لحظات روایی بوده‌ ایم؛ صحنه‌ هایی که حالا در سراسر جهان شناخته شده و نمادین هستند، اما یک روز فقط ما بودیم و یک صحنه که باید زنده‌اش میکردیم. این خاطره‌ها همان چیزهایی است که وقتی به آینده می‌روم، از همه بیشتر در دلم نگه خواهم داشت.

برای مطالعه فیلم علمی‌تخیلی ۱۷۰ میلیون دلاری آنیا تیلورجوی گیشه را ترکاند کلیک کنید.