اخراج آموریم نتیجه مستقیم ناکامی فنی، اختلاف با مدیران و لجاجت تاکتیکی در اولدترافورد بود.
اخراج روبن آموریم از منچستریونایتد، پایانی قابل پیشبینی برای پروژهای بود که از ابتدا با تردیدهای جدی همراه شد. سرمربی سابق اسپورتینگ لیسبون، با وجود رزومه موفق در پرتغال، هرگز نتوانست خود را با شرایط پیچیده اولدترافورد تطبیق دهد.
برای دسترسی به اخبار و حواشی جدید سینما و به روزترین مقالات تکنولوژی، همچنین جهان بی پایان ویدیو گیم حتما به پلیفای سربزنید و از تماشای کانال یوتیوب ما غافل نشوید.

آموریم در طول ۱۴ ماه حضورش، نهتنها نتایج قابل قبولی کسب نکرد، بلکه از نظر آماری نیز در میان ضعیفترین مربیان تاریخ باشگاه قرار گرفت. تنها ۲۴ پیروزی در ۶۳ مسابقه، همراه با ناتوانی در ایجاد ثبات، تصویر روشنی از ناکامی او ارائه میدهد. یونایتد تحت هدایت او تنها یک بار موفق شد به بردهای پیاپی برسد؛ آماری که برای باشگاهی با این ابعاد فاجعهبار است.
یکی از بزرگترین انتقادات به آموریم، لجاجت تاکتیکی او بود. پایبندی افراطی به سیستم ۳-۴-۳، بدون در اختیار داشتن بازیکنان مناسب، ساختار دفاعی تیم را بهشدت آسیبپذیر کرد. رکورد ۱۵ بازی خارج از خانه بدون کلینشیت، نماد آشکار این بحران است.

در خارج از زمین نیز شرایط بهتر نبود. اظهارات جنجالی در کنفرانسهای مطبوعاتی، انتقاد از مدیران باشگاه و حتی اعتراف به «نفرت» از بازیکنان در مقاطعی، جایگاه او را متزلزلتر کرد. درخواست اختیارات بیشتر در نقلوانتقالات ژانویه، در حالی که اعتماد مدیران به آینده پروژه از بین رفته بود، آخرین میخ بر تابوت دوران آموریم شد.
منچستریونایتد اکنون بار دیگر وارد چرخه تغییر سرمربی شده است؛ چرخهای که از سال ۲۰۱۳ و پس از فرگوسن، به یک عادت نگرانکننده تبدیل شده. انتخاب سرمربی بعدی، شاید مهمترین تصمیم مدیریتی سالهای اخیر این باشگاه باشد.
در انتها از شما عزیزان دعوت میشود که برای مطالعه مقاله مربوط به چلسی و رؤیای جذب وینی؛ انتقالی تاریخی در راه است کلیک کنید.


دیدگاه کاربران (1 دیدگاه)