توسط : هر چیزی که دوست دارید درباره «بلک آدام» بگویید اما یک نکته روشن است: این فیلم دو تا از بهترین نسخه های لایواکشنِ شخصیت های دی سی را به ما معرفی کرد؛ هاوکمن با بازی آلدیس هاج و دکتر فیت با بازی پیرس برازنان.
برازنان به تازگی با اظهارنظرهایی که کرده، امید طرفداران را شعله ور کرده است؛ او گفته:
«شنیده ام که قرار بوده دکتر فیت سریال خودش را داشته باشد، یا فیلم خودش را. شنیده ام قرار است در فیلم بعدی سوپرمن هم باشد.»
این حرف فقط حدود ۲۴ ساعت در دل طرفداران DC دوام آورد تا اینکه جیمز گان در تردز آن را تکذیب کرد و نوشت:
«به نظر من، من تا حالا حتی یک شایعه درباره دکتر فیت نشنیده ام!»
به گفته پلیفای: البته کاملاً ممکن است گان فقط دارد کمی «آسیب جمع کنی» برای فیلم در راهِ خودش، یعنی Man of Tomorrow انجام میدهد، اما فعلاً چشم انداز امیدوارکننده به نظر نمیرسد. با این حال، مسئله این است که این موضوع نه تنها باید امیدوارکننده به نظر برسد، بلکه عملاً باید شبیه یک تصمیم قطعی باشد؛ چون گان حتماً باید برای دکتر فیتِ پیرس برازنان در دنیای DC خودش جا باز کند.
دکتر فیت پیرس برازنان بهترین بخش «بلک آدام» بود اما درست استفاده نشد
پنهان نیست که «بلک آدام» در عمل پروژه ای بود که دواین جانسون آن را به عنوان سکوی پرتاب خودش ساخت؛ هم برای قهرمان کردن خودش در مرکز داستان و هم برای اینکه سلسله مراتب قدرت در دنیای سینمایی DC را به نفع خودش بازتعریف کند.
این هم پنهان نیست که با وجود همه تلاش های او برای جلوه دادن فیلم به عنوان یک موفقیت یعنی همان تعبیر معروف «رژ لب زدن به یک خوک» این پروژه شکست خورد. فیلم به آن موفقیت گیشه ای که انتظارش میرفت نرسید و در نهایت هم خودش و هم هنری کویل را در موقعیت های awkward و ناخوشایندی قرار داد: برنامه های جانسون برای DCEU به بن بست خورد و کویل هم جایی در طرحهای جیمز گان و پیتر سفران برای DCU جدید پیدا نکرد.
اما تراژدی واقعی «بلک آدام» نه برای جانسون رقم خورد و نه برای کویل، بلکه برای برازنان؛ کسی که دکتر فیت او تقریباً به طور اجماعی یکی از بهترین عناصر فیلم شناخته شد. در نقد از فیلم، دکتر فیتِ برازنان «هیجان انگیزترین اضافه شدن» به گروه Justice Society of America توصیف شده؛ با این تأکید که او با کاریزمای بی دردسرش هر صحنه ای را که در آن حضور دارد میدزدد. با این حال، از او بهدرستی استفاده نشد: حضورش در فیلم کم است و فیلمنامه هم فرصت چندانی برای پرداخت شخصیت به او نمیدهد.
این واقعیت که برازنان با وجود این محدودیت ها باز هم توانسته حکمت، آرامش و الهامِ ناشی از چند دهه قهرمان بودن را در وجود دکتر فیت و هویت انسانی اش، کنت نلسن، تزریق کند، خودش نشان میدهد چقدر در این نقش خوب عمل کرده است.
اگر از او بهتر استفاده میشد، فیلم میتوانست به مراتب قویتر باشد یا حداقل در را برای ساخت یک فیلم مستقل از این شخصیت باز بگذارد. اما در یکی از سؤال برانگیزترین تصمیمهای فیلم که کم هم تصمیم سؤالبرانگیز ندارد این در کاملاً بسته میشود؛ آن هم با قربانی شدن دکتر فیت برای نجات هاوکمن.
جیمز گان باید در را دوباره باز کند و برازنان را بهعنوان دکتر فیت وارد DCU کند
طبعاً در دنیای ابرقهرمانی «مرگ» هیچوقت آخر خط نیست. برای شوخی هم که شده، فرض کنیم دکتر فیت، که استاد جادو و نیروهای عرفانی است، به نوعی دوباره تناسخ پیدا کرده یا برمیگردد. میدانم، در نگاه اول اغراق آمیز است، اما کمی صبر کنید.
داشتن برازنان در DCU چند امتیاز مهم دارد:
- او یک بازیگر معتبر و صاحب نام است که در همین یک حضور ثابت کرده نسخه ای «تعریفکننده» از این شخصیت ارائه داده است.
- شاید فهرست بازیگرانی که تا امروز دکتر فیت بازی کردهاند خیلی طولانی نباشد، اما «بازیگر درست در نقش درست» میتواند از ابتدا استانداردی تعیین کند که تا سالها معیار مقایسه بماند؛ مثل کریستوفر ریو برای سوپرمن، که دهه ها بعد هنوز الگو است.
درست است که گان معمولاً ترجیح میدهد برای نقش های کلیدی، سراغ بازیگران رو به رشد و کمترشناخته شده برود، اما داشتن چند نام بزرگ در میان آنها اصلاً ضرری ندارد. ضمن این که خودش همین حالا هم چنین کاری کرده:
- در سریال «Lanterns»، کایل چندلر نقش هال جردن را دارد،
- و در «Superman»، یکی دیگر از گرین لنترن ها، یعنی گای گاردنر را نیتن فیلیون بازی میکند.
پس اصلاً بی سابقه نیست که او برای نقشهای مهم سراغ چهره های جاافتاده و محبوب برود.
از طرف دیگر، برگرداندن برازنان به عنوان دکتر فیت میتواند پل ارتباطی خوبی بین DCU جدید و «شروع نافرجام» بلک آدام باشد؛ پلی که اجازه میدهد شخصیتهای معرفیشده در آن فیلم، دوباره و اینبار درست و حسابشده استفاده شوند. خود گان هم نشان داده مرز میان «کانن» و «غیرکانن» را سیال میبیند. حضور «امیلیا هارکورت» (با بازی جنیفر هالند از Peacemaker) در «بلک آدام» همین حالا در را نیمهباز گذاشته است. او، در کنار دیمن هونسو در نقش جادوگر Shazam، عملاً بین «بلک آدام» و فرنچایز «Shazam!» پیوند میزند (هرچند عجیب است که این پیوند، شزمِ زکری لیوای را – که دشمن دیرینهی بلک آدام است – نادیده میگیرد).
در چنین شرایطی، آوردن دکتر فیت به DCU از نظر ساختاری اصلاً کار سختی نیست؛ سختترین بخش ماجرا فقط پیدا کردن راهی برای زنده کردن اوست؛ که در دنیای کمیکها کوچکترین مانعی محسوب نمیشود.
چرا دکتر فیتِ برازنان دقیقاً در مرکز سلیقه و «سبک کاری» جیمز گان قرار دارد؟
شاید مهمترین دلیل برای اینکه گان باید برازنان را بهعنوان دکتر فیت وارد DCU کند این باشد که این شخصیت کاملاً با سبک و علاقه ی خودش جور است. گان در مارول و DC بارها نشان داده عاشق این است که سراغ شخصیت های کمترشناخته شده برود و آنها را به خط مقدم بیاورد. دکتر فیت دقیقاً در این دسته قرار میگیرد (بهخصوص وقتی خیلیها حتی «بلک آدام» را هم ندیدهاند).
گان قبلاً در «Guardians of the Galaxy Vol. 2» نشان داده چطور میتواند از قدرتهای شخصیتهایی مثل «ایگو» (با بازی کرت راسل) استفاده ای خلاقانه و متفاوت بکند.
اینکه او نتواند با یک شخصیت کاملاً جادویی و تصویری مثل دکتر فیت آن هم با بازیگری مثل برازنان که میتواند همزمان کاریزماتیک، متفکر و پررمزوراز باشد کار کند، تقریباً ظلم خلاقانه به حساب میآید.
و در نهایت، هرچقدر هم گان فکر کند با یک پست در تردز توانسته خط شایعه را قطع کند، واقعیت این است که حرفهای برازنان بی سر و صدا فراموش نخواهد شد. میزان توجه و هیجانی که این گمانه ها بین طرفداران ایجاد کرده، بهراحتی «برنمیگردد داخل جعبه». فیلمسازی مثل گان، که شاید بیش از هر چهره دیگری گوشش به نبض فرهنگ و فضای مجازی است، نمیتواند این موج را کاملاً نادیده بگیرد.
شاید هم اصلاً حرف برازنان درباره حضور در DCU اصلاً تصادفی نبوده؛ شاید چیزی شبیه کارماست. یا به عبارت دیگر: سرنوشت.
برای مطالعه بندیکت کامبربچ از زمان بازگشت دکتر استرنج به سینما میگوید کلیک کنید.
دیدگاه کاربران (1 دیدگاه)